Archive for the ‘Katten’ Category

Van de week kreeg ik een sms’je “Als je beter bent, kom je dan kijken naar onze nieuwe gezinslid: Keesje?”.
Dat liet ik me natuurlijk geen tweede keer zeggen en zodra ik beter was (fikse verkoudheid, niks ergs, heb het weer overleefd) ging ik natuurlijk op kraamvisite. Kitten-kraamvisite wel te verstaan.

Vriendinnetje San adopteerde een aantal jaar Kiwi, die ook hier een tijdje vanwege omstandigheden hier heeft gewoond en daarna adopteerde ze uit het asiel Sjaak.

Na de komst van Sjaak werd Kiwi helaas al snel aangereden door een auto en was het de zin in weer een kat even geslonken natuurlijk.

Maar van de week kreeg ik dus dit sms’je en toog ik vrijdag met een mini kitten-kraampakket en camera naar de tweede kitten-kraamvisite van dit jaar.

Wat een heerlijk spul zo’n kleintje. Klein, fijn en vliegensvlug.

144 foto’s maakte ik waarvan 3/4 meteen de prullenbak in kon, omdat ze bewogen waren, wat wil je ook. Maar gelukkig zijn er wel een paar hele mooie, niet zo moeilijk, want het is ook een beauty die kleine Keesje!

Meer foto’s: Flickr.

Gisteren zijn wij op kraamvisite geweest. Een kleine traditie in de familie als iemand een nieuw huisdier heeft gaan we allemaal even kijken.

Nadat een paar maanden geleden Cuby overleed hebben oom en tante er een vriendje voor Abbey bij, kleine Bono.

Heerlijk zo’n klein ding, beweegt supersnel ook voor de lens. Maar hij gaf me zo nu en dan een moment om hem op de kiek te zeggen.

Want zeg nou zelf, is het geen modelletje in de dop?

Dat fotograferen met dieren moeilijk was heb ik al eens vertelt maar dat dieren zelf fotograferen moeilijk is dat vertel ik je nu.

De twee katten en de hond hier in huis zijn voor mij een leuk object om soms even op te kunnen ‘oefenen’. Helaas vinden hun dit toch altijd minder. Zo zijn ze inmiddels geweldig in het ‘ik zie het wel maar ik kijk lekker niet-spel’, of de camera is ineens zo interessant dat ze bijna met een neusje in de camera kruipen of ze willen best voor een foto netjes poseren maar een hele serie kan ik vergeten.

Vroeger hadden mijn ouders een klein krotje bungalowtje in België. In Kasterlee (bij Turnhout) midden in het bos, compleet weg van de buitenwereld. Zelfs elektriciteit kon het huisje niet vinden en water kwam uit de grond (niet te drinken maar goed). Heel wat uurtjes heb ik daar als klein meisje samen met Timmy (zie zijkolom) gespeeld en door het bos gebanjerd. Heerlijk was dat.

Het huisje is alweer een aantal jaar verkocht, Timmy is er helaas niet meer en banjeren doe ik ook al niet meer maar regelmatig gaan we nog even terug. Even picknicken op ‘onze’ veranda, lekker wandelen en de boslucht opsnuiven.

Zo ook gisteren, prachtig weer voorspeld en doordat paps en mams toch in de grens-buurt moesten wezen besloten we door te rijden.

Dit keer niet met Timmy maar met Danny die de charme van het bos ook moest leren kennen. Mijn fotomodelletje die meestal letterlijk bang is voor de flits van de camera. Maar hij ging zo op in het bewaken van alle stokken die het bos rijk is dat hij helemaal niet in de gaten had dat ik op hem heen sprong met de camera. En eindelijk heb ik eens mooie foto’s waarop hij IN de camera kijkt!!

Nu de katten nog…

Met al die sites waar ik lid van ben (hyves, facebook, twitter etc.) en het altijd maar knutselen aan de layout van mijn blog dan heb je wel eens een self portrait nodig. Heel lang tegen dezelfde foto aankijken dat doe ik niet graag en wil dat uiteraard een ander ook niet aandoen. En wees nou eerlijk leuke foto’s van jezelf is ook gewoon leuk.

Men neme een witte muur, nooit geweten trouwens dat we er zo weinig hebben, een witte bank, een fototoestel en een fotografe. Oftewel kort gezegd, ik gaf mijn camera aan mams en ging voor de enige fatsoenlijke bruikbare witte muur in huis staan zitten en zij mocht klikken.

Easy, zou je zeggen. Helaas had ik niet aan mijn schatten van dieren gedacht, want die bemoeide zich er maar wat graag mee.
En zo heb ik een hele serie foto’s met een zwarte staart of een zwarte kop in beeld, want nee kennen ze niet.

Maar al zeg ik het zelf, en dat zeg ik echt niet zo snel over foto’s van mezelf, zaten er na het omzetten naar zwart – wit toch nog best wat leuke kiekjes tussen dit keer zonder staart.

Misschien niet heel professioneel maar wat zou het.

Kijk voor de rest dus: hier!

Voor de gene die het nog niet weten. Buiten is het koud, guur, nat en wit.

Nou kan je er voor kiezen om naar buiten te gaan en daar half te bevriezen. Denk aan bevroren snorharen

koude pootjes en witte neusjes.

Maar als je slim ben zorg je dat je baasje eerst het beste plekje van de bank opwarmt

en daarna zorg je dat hij of zij dat plekje liefdevol aan je afstaat.

Vrijwillig of niet vrijwillig.

Geloof me dat is echt het beste…

De beste oplossing voor koude winterdagen.

Iemand nog vragen?

…De katten ineens als dwazen dingen gaan doen die niet mogen..

Normaal zijn het engeltjes.

…Er ineens een wanna-be Kerstboom van ‘zolder’ wordt gehaald.

want voor de echte is mams allergisch en dus geen optie.

… Er nog meer ‘kunst’ in huis tevoorschijn komt.

voor in de boom.

…Jozef en Maria zich melden voor een slaapplek.

met kind??

… Er ineens vreemde mannen op de bank zitten.

Tja

… Er rare wezens zich melden als kerstpakket.

Om nog maar te zwijgen over het wezen wat zich meldt als ‘Piek” :

…Maar het is natuurlijk vooral bijna kerst als …

De kerstboom er staat!!

maar of die goed gaat komen…

 

- In sommige regio’s van China worden zwarte katten gezien als brengers van hongersnood.

- In grote delen van Europa en Noord-Amerika denken mensen dat zwarte katten ongeluk brengen.

- In Schotland is een zwarte kat bij de voordeur echter een teken van voorspoed.

- Een overstekende zwarte kat wordt in Japan gezien als geluksbrenger.

- In Duitsland liggen de zaken ingewikkelder: Steekt een zwarte kat over van links naar rechts dan is dat een goed teken, komt de kat van de andere kant dan is het een voorteken van ongeluk.

Geluk of ongeluk.. Maakt bij niet uit mijn zwarte katten brengen altijd liefde en heel veel geluk

Happy Halloween!

Bron: Telegraaf