Archive for april, 2009

000000;">Rillingen over je rug, ongeloof, Twitter maakt overuren,

000000;">hele dag het journaal volgen en woorden schieten tekort..

000000;">…Koninginnedag zal nooit meer hetzelfde zijn.

• ik een tijd(je) geleden heb verteld dat ik examens had?
• voor de examens altijd naar Utrecht moet?
• omdat ik de opleiding schriftelijk thuis doe?
• ik twee examens deed en ze erg moeilijk vond?
• dacht dat ik voor beide wel zou zakken?
• vandaag de uitslag kreeg?
• ik er voor 1 geslaagd ben maar dus ook voor 1 gezakt?
• gezakt ben met een 5?
• dat ik daar best wel van baal?
• een puntje meer en ik had diploma 1 in m’n zak gehad?
• ik deze mag herkansen maar pas in juni?
• het dus nu allemaal langer gaat duren dan gepland en ik daar dus ook onwijs van baal.
• ik er best overheen kom maar mezelf nu best even zielig vind?

Read the rest of this entry »

Even de filmrecensies van deze week ;).

Afgelopen zondag mochten we naar de voorpremiere van 17 Again met Matthew ‘Chandler’ Perry en Zac ‘Troy’ Efron.

In de comedy 17 Again lijkt de 17-jarige student Mike (Zac Efron) alles te hebben. Hij is een populaire steratleet met een mooie toekomst. Hij kiest echter niet voor een sportcarrière maar gaat samenwonen met zijn mooie schoolvriendinnetje. Twintig jaar later is zijn huwelijk mislukt, baalt hij van zijn saaie baan en verlangt hij terug naar toen. Dan krijgt Mike (Matthew Perry) op een avond een ongeluk waarna hij tot zijn stomme verbazing ziet dat hij weer 17 is! Eerst schrikt hij zich natuurlijk te pletter, maar al snel ontdekt hij dat dit hem de kans geeft om alles anders te doen! Zo komt hij op school bij zijn eigen kinderen waar hij erachter komt wat ze écht bezig houdt. Thuis is het wel heel raar om veel jonger te zijn dan zijn ex-vrouw, die uiteraard niet weet dat hij Mike is. Hij moet zich razendsnel aanpassen aan de nieuwe trends, maar Mike is al snel weer de populaire jongen die hij ooit was. En dus komt hij voor dezelfde keus te staan die hij toen ook moest maken…

Ik vond het een leuke film. Goede acteurs en actrices en het verhaal, wel bekend natuurlijk en niet origineel maar wordt leuk verteld en met een duidelijke boodschap namelijk: Wees blij met wat je hebt! Heel belangrijk! Read the rest of this entry »

Vanavond was de jubileumuitzending van het KWF Kankerbestrijding. Een stichting die eigenlijk overbodig zou moeten wezen. Een stichting die al 60 jaar onderzoek doet naar kanker.

In de uitzending lieten ze de vooruitgang zien die is geboekt in het onderzoek naar kanker, kwamen mensen aan het woord die nu ziek zijn en vertelde mensen hun verhaal die met de ziekte zijn geconfronteerd in hun omgeving.

Kanker is inmiddels doodsoorzaak nummer een en iedereen kent wel in zijn omgeving iemand die de ziekte heeft of er mee te maken heeft gehad.

Ook in mijn familie zijn we pas met de ziekte geconfronteerd. In 10 maanden hebben we gezien hoe mijn oom werd weg geveegd door de ziekte en dus de strijd ook niet won.

Vanavond in de show werden de vorderingen vertelt en ‘denken’ ze dat ze het over een aantal jaren kanker in een chronische ziekte hebben kunnen veranderen.

Vrijwel op het zelfde moment komt het bericht naar buiten dat schrijver Martin Bril, bekend van o.a. de colums in Volkskrant en Evelien, is overleden aan kanker op de jonge leeftijd van 49.

Weer iemand die de strijd niet won…

Hopelijk viert KWF Kankerbestrijding haar 70ste verjaardag niet en winnen wij de strijd tegen kanker.

Mijn verjaardag vier ik dit jaar niet uitgebreid maar trakteren en een feestje vieren op het kinderdagverblijf kon ik niet laten overgaan natuurlijk.

Dus zondag heb ik flink zitten knutselen. Giraffenkopjes, muizentrapjes als nek vast aan een danoontje.

Prachtig op te zien dat de kinderen gewoon oprecht blij voor je zijn dat je jarig bent en uit volle borst voor je zingen en klappen.

Het was een leuk feestje!

Zoals bekend was de bestemming Fuengiorla – Spanje.

Dag 1:

Dag 1 begon al vroeg aangezien het vliegtuig om 05.25 uur al zou vertrekken. Aangezien de NS hun werk niet in de holst van de nacht doen namen we de laatste trein en melde wij ons al om 02.00 uur op de luchthaven.
Na een prima vlucht en rit naar het appartement arriveerde wij rond 12.00 uur ‘s-middags in onze appartementen. Een prima appartement voor wat we  betaald hadden.
Ik had het de hele nacht prima uitgehouden maar na betreden van ons appartement was het voor mij over en ben ik even een tukje gaan doen. Daarna lekker in de zon gezeten en gegeten.

Dag 2:

Dag 2 was natuurlijk de dag van ontdekken en nog eens ontdekken. Heel erg top weer zagen we niet dus we zijn de boulevard gaan ontdekken en de winkeltjes uiteraard. Met vier vrouwen ben je dan wel even zoet. ‘s Middags won de zon even van de wolken en hebben we daar even dan ook even gebruik van gemaakt.
‘s Avonds eerst gaan eten bij het plaatselijke Chinese restaurant. Het personeel was niet alleraardigst maar het eten was prima.
Daarna na de processie gaan kijken. Heel indrukwekkend. Al die (zware) beelden en altaren die gedragen werden door 60 tot 70 mannen en dan de kindjes die overliepen van trots, want hun liepen daar toch maar mooi!

Dag 3:

Dag 3 was qua weer een niet al te beste dag voor het eerst ook regen gezien. Daarom wilde wij ook met de buurtbus naar Mijas maar ze hadden het busstation verplaatst (naar ons om de hoek wisten wij veel) en konden in Marbella dus niet overstappen en besloten daar maar te blijven.
Te midden van de jetset dronken wij koffie en bestelde wij een donut. Die donut hadden ze ineens niet meer maar waarom namen we geen pizza nogal een verschil lijkt me maar goed.
Toen de zon wat doorbrak maakte we foto’s en kwamen we nog een heel schattig snoepwinkeltje tegen met alle kleuren snoep. Heel leuk!
In een prachtig aangelegd park maakte we nog meer foto’s en daarna weer richting appartement waar we lekker in het appartementrestaurant aten en ik mijn oudjaar vierde.

Dag 4:

Dag 4 oftewel mijn 19e verjaardag. Die dag begon al goed, want ik had last van mijn keel, die deed zeer en ik kon moeilijk slikken. Na een paar aspirientjes besloot ik me er niets van aan te trekken en lekker mijn verjaardag te vieren.
Dit was de beste dag qua weer. Heerlijk warm en geen wolkje aan de lucht.
Van mijn vriendinnetje kreeg ik het al gewilde dikke boeken van Jip en Janneke (heerlijk boek voor het slapen gaan) waar ik veel plezier aan ga beleven. Van mams had ik al een reisje naar Spanje gekregen ;) en oma stopte me ook nog wat toe.
‘s- Middags dan toch maar naar Mijas en daar genoten van het prachtige uitzicht, weer koffie gedronken en souvenirs gekocht (we kunnen het niet laten).
Na een verjaardagsdiner kwam mijn verjaardag weer tot een einde.

Dag 5:

Op dag 5 gaf ik het verjaardagsstokje over aan vriendinnetje Sandra die 21 werd. Na de gebruikelijke felicitaties en cadeaus wilde we eigenlijk in de zon ga liggen. Maar hoe mooi het de dag ervoor was zo slecht was het die dag helaas. We gingen naar een prachtig winkelcentrum en hebben daar lekker geshopt. Niet veel gekocht maar heerlijk gekeken. Alleen in de supermarkt kon je je al een dag vermaken.
Nadat we allemaal wat warms hebben aangetrokken, het was inmiddels goed fris zijn we in het zelfde restaurant als de avond ervoor gaan eten.

Dag 6:

De laatste dag was aangebroken en het weer was weer behoorlijk kl*te! Koud en regen! En dan hoorde we op de tv en lazen we op internet dat het in Nederland warm was. Nou dan baal je behoorlijk maar goed we zijn in Spanje dus als de zon er is dan is het ook warm dus we zijn van buiten naar binnen en viceversa gegaan.
Mijn reisgenoten gingen weer lopen en winkelen maar ik liet het voor wat het is. Ik heb lekker op het balkon (als de zon scheen) lekker zitten tekenen en zitten schrijven en op mijn gemak de eerste hand gelegd aan het inpakken van mijn koffer.

Dag 7:

Op de allerlaatste dag moesten we ons al vroeg melde bij de bus richting luchthaven. Want ons vliegtuig zou volgens de planning rond 9 uur opstijgen richting huis.
Alles liep lekker gestroomlijnd waren snel op de luchthaven, snel de controles door en zaten na een goed uur klaar om te vertrekken in het vliegtuig.
Dat het even duurde viel ons niet echt op. We werden vriendelijk welkom geheten door de stewardess en kregen een filmpje te zien met alle veiligheidsberichten.
Tot er ineens wat paniek ontstond in de cockpit. Ik zat rij 2 dus kon alles goed zien. Toen werd er omgeroepen dat er iets mis was met de zuurstofmeter en dat er beneden in het vliegtuig moest gecontroleerd worden of de zuurstoffles niet lekte. Deed die dit niet konden we zo weg, deed die het wel dan hadden we probleem..
En dat ding lekte natuurlijk wel…
We mochten allemaal het vliegtuig verlaten, want er moest een nieuwe zuurstoffles aangerukt worden uit Amsterdam dus we zouden voorlopig niet vertrekken.
Na terugkomst op het vliegveld begon de grote onduidelijk en daardoor begon de grote strijd om zo snel mogelijk om op een andere vlucht te komen.
Informatie kregen we niet maar mochten gebruik van maken van een hotel en om ons 6 uur ‘s-avonds weer melden. Een prima hotel en hebben even een tukje gedaan.
Bij terugkomst op het vliegveld kregen we geen info alleen zouden we zeker half 7 boarden stond er op de borden. Alleen dit stond er om half 8 nog en wij zaten echt niet in het vliegtuig. Na info vragen bij Transavia kwamen we erachter dat ze ons toch wat vergeten waren.
Na meerdere malen terug gaan naar de balie konden we dan rond half 9 na bijna 11 uur onduidelijkheid en geen informatie eindelijk het vliegtuig weer in. Met de mensen die geen ander vliegtuig hadden kunnen bemachtigen zo’n 40 man. En konden we rond kwart over 9 eindelijk maar wel veilig de lucht in.

De service van Transavia was prima, we kregen een prachig hotel en een goede lunch aangeboden. In de lucht kregen we van het Transavia personeel meerdere malen excuses aangeboden en een gratis drankje. Alleen op punten van informatie verschaffen kunnen ze nog wat leren.

Na een vertraging van ruim 12 uur landen we weer op Schiphol. We zijn weer thuis…

Mijn internet is traag (nog steeds ruzie met Telfort) daarom plaats ik nu geen foto’s. Die komen van de week beloofd!

Na een verschrikkelijke reis met een vertraging van 12 uur(!) ben ik weer thuisssss!

Morgen een verslag nu slapen….