Archive for januari, 2010

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve berichtjes, hier, via hyves of twitter. Niet alleen ben ik heel blij met mijn nog te krijgen rijbewijs. Ik ben gewoon onwijs trots! Heb het toch maar even gedaan!

Nu ging het natuurlijk ook wel bijna verkeerd . Net voor het CBR ramde ik nog bijna een vrachtwagen en ging het parkeren nou ook niet geweldig maar dat kwam ook wel omdat er net examenkandidaten aankwamen en die allemaal vochten om een plekje natuurlijk kuch.

Dus toen ik naar mijn eindgesprek liep wist ik niet helemaal wat ik moet verwachten. Zenuwachtig liep ik naar binnen waar ook ineens mijn vader bleek te zitten, de vader die ik had laten beloven dat hij niet zou komen. rotzak

Tijdens het gesprek liet de examinatrice me nog even in spanning en begon ze met de negatieve puntjes. Maar als ik beloofde om nooit meer een vrachtwagen probeerde te rammen dan durfde ze het wel met me aan en was ik dus geslaagd!!

En toen was het natuurlijk heel leuk dat mijn vader in de kantine zat die ik meteen het goede nieuws kon vertellen. De rest van de dag heb ik op wolken gelopen. Ik was geslaagd, ik heb mijn rijbewijs en dat allemaal in een keer! Geloof me een betere boost kan je zelfvertrouwen niet krijgen.

De rest van mijn week was druk. Woensdagavond ben ik naar oppasgezin nr 1. gegaan om daar te slapen en op te passen van 6 tot 11 uur. Toen door-geraced naar mijn vaste oppasgezin op de donder- en vrijdag om daar de meiden om half 12 op te halen uit school weer te brengen en weer te halen etc. en daarna terug naar gezin nr. 1 om te eten met de kinderen en deze in bed te leggen. Kort gezegd zo’n 18 uur bijna opgepast. Was kapot maar er is een leuke begin gemaakt aan een potje voor een eigen auto .

Van het weekend ga ik weer aan de slag aan mijn P365. Krijg veel complimenten. Hartstikke leuk natuurlijk. Veel mensen vroegen of ik het wel volhou en het niet moeilijk vind.

Ik vind het zo nu en dan best lastig. De ene dag is gewoon interessanter dan de ander. Op de ene dag heb ik wel 3 momenten waarin ik leuke foto’s kan maken en de andere dag moet ik mijn hersenen erover kraken. Ik hoop echt dat ik het vol hou. Lijkt me zo leuk als ik volgend jaar het boek in mijn armen kan houden en kan zeggen: “O ja, weet je nog?”. Maar ik hoop dat ik genoeg stimulans vind in jullie die over mijn schouder mee gluren. En laat nou eerlijk zijn. Alles is toch zo mooi en leuk dat moet gewoon vastgelegd worden!

Ik heb ook nog twee Beauty Blog Awards gekregen eentje van Dhini en een van Wendy. Hartstikke lief meiden, bedankt! Ik ga keihard feiten verzinnen en dan kom ik dit weekend nog met een blog. Beloofd!

Ik wens iedereen een fijn weekend en ik ga de dagen aftellen tot woensdag, want dan mag ik ECHT gaan rijden!

IK BEN GESLAAGD VOOR MIJN RIJBEWIJS!

Week 4 post ik achter een wachtwoord vanwege de privacy

van de mensen die erin voorkomen.

Als je hieronder een reactie achterlaat krijg je volgende week

automatisch een mail met het wachtwoord.

Veel scrapkits die ik heb, heb ik gekocht bij Weeds & Wildflowers Design. Vooral scrapkits voor Project 365 haal ik daar vandaan.

Maar niet alleen daarvoor bezoek ik de site ze hebben ook een leuk forum met verschillende wedstrijden. En het is zo eerlijk dat als je 10 keer heb meegedaan je ‘kaart’ vol is en je een leuk cadeautje krijgt in de vorm van een cadeaubon van de W&W shop.

Nu sta ik op 7 punten en had ik ineens geen zin meer scrappen dus liet het versloffen maar gelukkig heb ik het mede door P365 weer opgepakt en Saskia herinnerde me aan de wedstijden op het forum. Dus nu ga ik er voor zorgen dat mijn kaart vol komt!

De scrap van deze week moest voldoen aan bepaalde opgegeven kleuren en dit is mijn resultaat:

Gisterenochtend toen ik oppaskindje T. van school haalde zag ik een kind van ongeveer 9 jaar met een mobieltje aan zijn oor en schreeuwde door de telefoon dat hij bij een vriendje ging eten. Ik mopperde in mezelf dat ik het geen gezicht vond en waar het eigenlijk toch voor nodig was.

Ineens bedacht ik me dat ik ook al redelijk vroeg was met een mobieltje, ik was een van de eerste uit de klas. 11 jaar oud was ik toen mijn ouders uit elkaar gingen en ik een mobieltje kreeg, zodat ik altijd mijn vader kon bellen als ik hem miste aangezien hij ineens niet meer bij mij en mijn moeder woonde.

Sindsdien kan ik eigenlijk niet meer zonder mobieltje. Zonder mobieltje voel ik me niet veilig en wil ik eigenlijk altijd kunnen bellen. Hij gaat dus trouw mee, zelfs met het hond uitlaten.

In de jaren zijn er veel vriendjes geweest. Van grote koelkasten tot ienimini telefoontjes die je met het blote oog moeilijk kon zien oke dat is overdreven.

Maar er zijn er veel geweest, want ik heb er verloren, er zijn er gestolen of ze deden botweg niet meer aan mijn hoge eisen.

Zo ook te laatste. Mijn rode Samsung vriendje. Rode Samsung heb ik gekocht uit nood, omdat ik in een opwelling mijn dure abonnement had opgezegd en ik moest toch bereikbaar zijn. Maar het enige wat Rode Samsung vriend kon was bellen en smsen, een van de weinige dingen die ik eigenlijk doe met een telefoon, hoe ironisch dat ook is.

Kortom, Rode Samsung was goedkoop en dat was een tijd fijn maar ik wil meer, ik wil met mijn tijd mee en ik verlang dat ook van mijn vriendje.

Ik wil snapshots kunnen maken voor mijn Project 365, mijn tijd in het OV nuttig maken door te internetten en ik wil voor elke humeur wel een muziekje bij de hand hebben en als ik dan ineens iets wil zeggen tegen iemand wil ik kunnen bellen of smsen zonder dat iemand mij dat weigert, omdat mijn beltegoed op is.

Het was lang zoeken naar een nieuw ideaal vriendje die ook nog een leuk abonnement bij zich droeg maar ik heb hem gevonden hoor!

Mag ik jullie voorstellen aan mijn nieuwe vriend: Star!

P.S. Fijn weekend

Een paar maanden geleden werd er bedacht dat er eens een gezinsuitje moest komen, al zijn pa en moe al jaren uit elkaar, goed voor de teamspirit laten we maar zeggen. Een concert werd geopperd maar met alle drie een andere muzieksmaak werd dat wat lastig dus het zou een musical worden. En toen was het naar welke gaan we..? Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat was mijn voorstel nummer 1 maar paps ging niet naar een musical over Jozef en Maria don’t ask.

Dus het werd keuze nummer 2 All Shook Up – Love Me Tender.

Kaarten besteld en 23 januari zou de grote dag zijn van de “Elvis-Musical” . Dacht ik. Had ik in mijn hoofd.

Blijkbaar voelde ik gisteren iets aan mijn water, ik keek op de kaarten en het was op 16 januari! Gisteren dus! Ojee, paniek! Paps een afspraak die niet afgezegd kon worden en mams moest eigenlijk werken.

Mams kon uiteindelijk wel mee maar paps dus niet dus werd mijn hippe oma (90!) zijn vervangster. Nou zou je zeggen iemand van 90 bij een musical? En als ik je dan vertel dat we ook nog met de trein en metro zijn gegaan en ze dat doet of ze nooit anders doet zou je misschien nog verbaasder zijn maar mijn oma deed het en heeft genoten!

Maar dan kon ook niet anders, WAT IS DE MUSICAL LEUK!

Love Me Tender vertelt het verhaal van de macho Chad die met motorpech strandt in een plattelandsdorpje. Net uit de gevangenis en gewapend met een gitaar, leren jack en een scherp oog voor vrouwen, wordt het anders zo rustige plaatsje door hem binnen 24 uur compleet op z’n kop gezet. Ook het leven van Natalie, die als reparateur werkt aan het herstel van de motor van Chad, krijgt van de ene op de andere dag een totaal andere wending. De jonge vrouw droomt er al tijden van de wijde wereld in te trekken en ziet in de sexy Chad de ideale reisgezel. Zij probeert hem op eigenzinnige wijze hiervan te overtuigen.

Niet alleen oma heeft genoten, ik zeker ook. Twee en een half uur heb ik met een smile op mijn gezicht gezeten. Als je een avond een leuke grappige musical wil zien, niks zwaars, zit je bij Love Me Tender helemaal goed. Het ene grapje wordt afgewisseld met de ander maar wel zo dat het niet irritant is maar dat je er eigenlijk steeds vrolijker van wordt.

De muziek (orgineel van Elvis) klinkt weer zo anders in het Nederlands dat het er helemaal bij past. Vertrouwd maar toch nieuw.

Zoals ik al zei, ik heb genoten, gelachen, gedroomd en meegezongen. Een ode aan de liefde met een vleugje Elvis.. Need i say more??

…En ik heb er zin in!!

*Klik op de afbeelding voor een vergroting*

En  oja, de laptop is gereanimeerd, hij sputtert nog wel maar hij weet nu wie de baas is .